Keelpijn
"ontsteking" - Acute en Chronische Tonsillitis

Acute ontstekingen van de keel- en/of neusamandelen komt bij kinderen zeer veel voor!

Na enkele keren met veel klachten wordt het weefsel chronisch ziek.

Is dit weefsel chronisch ziek geworden, dan geeft het weinig keelklachten, echter wel veel andere problemen (b.v. hoesten) met de luchtwegen en oren.

Verwijdering van de amandelen heeft geen nadelige invloed op de weerstand!


  • Chronische Tonsillitis is misschien wel de meest voorkomende en verwaarloosde ziekte die de mens heeft.
  • De ziekte wordt, vanwege het klachtenpatroon - geen keelklachten - ten onrechte meestal astma, bronchitis, oorontsteking, migraine, hyperreactiviteit van de slijmvliezen of "verkoudheid"genoemd.
  • Door het altijd inslikken van pus kunnen ook veel andere ziekteverschijnselen opreden.
  • Het onderzoek in de keel wordt door de meeste artsen slecht verricht.
    Kweken afgenomen in de keel, waarbij zeer pathogene bacteriën kunnen worden gevonden, worden genegeerd onder het motto: dat is de normale keelflora.
  • Vaak wordt ook ontstoken restweefsel na verwijdering van een deel van de amandelen niet gevonden, hetgeen toch veel klachten kan veroorzaken.
  • Het goed verwijderen van de gehele Tonsillen ( Amandelen ), een eenvoudige operatie, kan veel narigheid wegnemen.
    Edward Elgar( 1857-1934), de beroemde componist befaamd om zijn "Enigma Variaties" en zijn "Celloconcert in e, opus 85" uit 1919 [voor de niet kenners het beluisteren zéér waard] moest op zijn 61e jaar toch nog een Tonsillectomie in narcose  [ ja en dat in 1918!]  ondergaan. De ingreep verliep voorspoedig en toen hij uit de narcose ontwaakte realiseerde hij zich dat er steeds een Muzikaal Thema in zijn hoofd was geweest.  Dít thema is het eerste deel van dit wereldberoemde en prachtige Celloconcert geworden!   Zo zie je maar waar een goede KNO-arts aan kan bijdragen!!! En ook oorsuizen kan verdwijnen!
  • Het verwijderen van de amandelen blijkt ook zeer zinvol om bij kinderen met ADHD de verschijnselen sterk te verminderen. Volgens ons omdat dan minder pus wordt ingeslikt en de voedselintolerantie afneemt.
  • Acuut reuma ontstaat na een doorgemaakte keelontsteking met hemolytische streptokokken. Bij chronisch reuma worden deze bacteriën ook gevonden. Merkwaardig is het dat verwijdering van de amandelen dan niet meer wordt overwogen. Vroeger gebeurde dit wel!

Wat zijn Amandelen?

Het lichaam bezit een uitgebreid systeem om het binnendringen van bacteriën tegen te gaan.
Dit is onder andere het zogenaamde lymfkliersysteem. In het lichaam wordt veel van dit weefsel aangetroffen. Denk aan al de kliertjes en ook aan het Blinde Darmweefsel.
De overgang van mond en neus naar de keel bevat veel van dit weefsel.
In de eerste levensjaren worden in dit weefsel binnendringende ziekteverwekkers zoveel mogelijk onschadelijk gemaakt. Ook kunnen zo antistoffen gemaakt worden. Deze zijn weer nodig voor de afweer van virussen en bacteriën later. Ook is dit weefsel waarschijnlijk nuttig voor het later goed reageren op voedingsproducten.

Door het gebruik van Antibiotica worden wel bacteriën gedood maar lang niet allen. Zeker niet diep in dit weefsel. Zo ontstaan de chronisch ontstoken amandelen.
Er leven dan miljoenen bacteriën in dit weefsel die graag willen leven van ons met constant strijdt door het afweersysteem om dit onder controle te houden.

De Neusamandel ( Adenoid) : Dit verdikte weefsel bevindt zich in de ruimte achter de neus boven het zachte verhemelte. Vlakbij bevindt zich de ingang van de buis van Eustachius die de verbinding vormt tussen de neuskeelholte en het middenoor. Dit weefsel is door de arts niet te zien.
Wel door voelen of een Röntgenfoto is de grootte te beoordelen. De KNO-arts heeft een instrument om dit te bekijken.

De Keelamandelen ( Tonsillen ) : Deze zijn te zien als knobbels, maar soms ook als alleen een kleine verdikking, links en rechts achter in de keel.

De huig, het aanhangsel van het zachte gehemelte, hangt midden tussen de amandelen.

De tongamandel bestaat ook, maar geeft zelden problemen.
Samen vormt al dit weefsel de Ring van Waldeyer.

De amandelen zijn te vergelijken met een spons.
Het bestaat uit veel gangetjes en gaatjes waarin zich de bacteriën en ook afvalproducten en zelfs voedsel kan gaan zitten.

Worden de bacteriën te agressief en dringen zij het nog gezonde weefsel binnen dan ontstaat een reactie. Dan spreken wij van acute Keelontsteking. Is de weerstand niet zo goed dan wordt de reactie hevig en ontstaan er flinke ziekteverschijnselen. Meestal gaat deze reactie vanzelf weer over. Een enkele maal is het gebruik van een antibioticum te overwegen, maar het is vanzelfsprekend beter dat het lichaam zelf de strijd wint.

Deze eerste ontstekingsreacties ontstaan in de eerste levensjaren. Dit wordt meestal verkeerd gediagnosticeerd door de arts als virusinfectie, oor- ontsteking, bronchitis of longontsteking, omdat het kind nog slecht in de neus en keel te onderzoeken is. Deze acute ontsteking gaat dus meestal vanzelf over.

Acute bacteriële Tonsillitis en de ziekte van Pfeiffer ( oorzaak virus ) hebben in het begin de symptomen gemeen. Onderscheid is dan slecht te maken. Bij de bacteriële oorzaak zijn de witte bloedcellen hoger in aantal, en bij Pfeiffer de lymfocyten.

Bij Pfeiffer wordt de ontstekingsreactie later altijd chronisch. Dan zijn er ook bacteriën in te vinden!


Conclusie:

Na enkele opgetreden ontstekingen kan het weefsel meestal niet meer herstellen en raakt het chronisch ontstoken.
Nu zijn er in de keel geen duidelijke pijnklachten meer, maar wel veel luchtwegproblemen.

Om de chronische ontsteking onder controle te houden zijn de bloedvaten rondom dit weefsel uitgezet. Dus ziet dit weefsel er rood uit.

Door de zwelling is de luchtweg minder doorgankelijk en ontstaat dus eerder o.a. snurken en een meer verstopt gevoel in de neus.

Ook de buis van Eustachius, die de beluchting naar de oren verzorgt, kan dan minder goed functioneren. Bij kinderen ontstaat dan eerder een oorontsteking.
Dus het gevaar bestaat dat de arts nu spreekt van lichte keelklachten, die niet behandelt hoeven worden.
Zo wordt er beweerd dat door het natuurlijk verloop van keelontstekingen de frequentie afneemt met het ouder worden. Zelfs wordt soms beweerd dat de amandelen op oudere leeftijd vanzelf verdwijnen. Dit is onjuist.
Uitstrijkjes uit de keel tonen aan dat bij kinderen met keelklachten in 54% van de kinderen ziekmakende bacteriën worden gevonden.
Bij kinderen met geen keelklachten ,maar wel andere ziekteverschijnselen in de regio, wordt in 41% de bacteriën gevonden. Door veel artsen wordt dit dan normaal gevonden voor de keel!

Behandeling is dus wel nodig!


Conclusie:

  • Bij kinderen zijn de tonsillen in de tijd erg wisselend in grootte.
  • Ook de bouw van het nekje bepaald of ze wel of niet duidelijk te zien zijn.
  • Grote en zieke amandelen obstrueren de ademhalingsweg.
  • Vooral in de nacht geeft dit snurken, dyspnoe/stridor en apnoe's.
  • Dit veroorzaakt: dromen,nachtmerries, regelmatig wakker schrikken, huilen, bedplassen en moeheid.
  • Ook is een duidelijk symptoom: Hoesten en benauwdheid!

    Verwijdering Ziek weefsel?
  • Amandelen worden al honderden jaren verwijderd.
  • Er is nooit gebleken dat die miljoenen mensen er nadelige gevolgen aan hebben overgehouden.
  • Tegenwoordig wordt door sommige artsen niet meer goed onderzocht en al zeer snel medicamenten voorgeschreven.
  • Door protocollen wordt er minder verwezen naar KNO-artsen.
  • KNO-artsen hebben er weinig belangstelling meer voor daar de ingreep, door allerlei neven activiteiten, zeer veel meer tijd kost.
  • Huisartsen en Kinderartsen stellen nu sneller de diagnose astma, bronchitis of allergie.

 

Wanneer Operatie:

Pas als het chronisch is geworden moet over verwijdering gedacht worden!

Zijn er nog af en toe acute keelklachten dan is het weefsel nog redelijk gezond, en verwijdering dus meestal niet nodig.

Dat de keelamandelen er zijn om binnendringende ziekteverwekkers op te vangen, en deze dan onschadelijk te maken, is onjuist.
Is weefsel gezond dan kunnen ziekteverwekkers niet binnendringen en dus geen reactie opwekken. Zijn de amandelen ziek geworden (of beschadigd) dan zullen er wel afweerreacties optreden.

Verwijdering van de amandelen heeft dus geen verkeerde invloed op de algemene weerstand.

Is het weefsel chronisch ziek geworden, dan is verwijdering zeer wenselijk omdat het afweersysteem dan weer tot rust kan komen.


Wanneer na een periode van luchtwegontstekingen deze plotseling niet meer optreden, of althans er geen duidelijke pijnklachten meer aanwezig zijn, moet het vermoeden ontstaan dat het ziektebeeld nu chronisch is geworden.
Ook na de ziekte van Pfeiffer zijn de amandelen( indien nog aanwezig) meestal chronisch ziek geworden.

Wat zijn de gevolgen wanneer de zieke amandelen niet worden verwijderd:


  • Altijd vies speeksel met bacteriën!

Smeert men dit speeksel rond de mond dan kan zo Acné ontstaan.

Hierbij wordt bijna altijd de bacterie Staphylococcus aureus gevonden.

Deze bacterie wordt ook veel gevonden op kleding vooral van verpleegkundig personeel.
Bij chronisch Acné kan verwijdering van de amandelen dus de oplossing zijn.

  • Altijd pus inslikken!
    Waardoor het maag-darmsysteem in de war raakt. Gevolg: o.a. Voedingsintolerantie

  • Veel ziekteverschijnselen:

De Anatomische bouw van schedel en hals bepalen samen met de uitgebreidheid van het ontstoken lymfatisch weefsel (Ring van Waldeyer) en het daaromheen bevindende oedeem (vocht in het weefsel dat de ontsteking onder controle houdt), de klachten.

Die kunnen zijn:

           locaal:

  • verstopte neus.
  • snurken. Zie: snurken
  • teveel snot.Veel en hard snuiten.
  • benauwdheid in de keel.
  • hoesten, tenslotte astma. 
  • oorpathologie: Lijm- oortjes, Meniëre (duizeligheid) en oorsuizen.
  • uitval van de oorzenuw waardoor het aangezicht scheef gaat staan( Facialis ).
  • heesheid.
  • De conditie van de patiënt en de gevoeligheid van de keel, bepalen de mate van irritatiegevoelens.
    Zie:
    snuiten,niezen en hoesten


    Algemeen:
  • Vermoeidheid
  • maagdarmklachten (geïrriteerde maag)
  • eczeem ( slecht genezen van wondjes)
  • maag-darmziektes vanwege het inslikken van pus.
    Het gevolg daarvan kan zijn: voedselintolerantie. Zie: voedselintolerantie

Dus: geen Keelklachten! Maar wel andere ziekteverschijnselen!

        Zeker indicatie voor verwijdering!

Diagnose:
Het klachtenpatroon, dus hoe U de klachten bij de arts brengt, bepaald de behandeling.
De arts moet een goede anamnese afnemen en goed onderzoek doen.

Dit blijkt voor veelartsen zeer moeilijk te zijn.

Onderzoek

Goede inspectie van de keel is niet eenvoudig. Veel artsen beheersen dit onderzoek niet.
Het hebben van een goede lichtbron is noodzakelijk.

Bij kinderen: Veel kliertjes onder de kaak zijn een indicatie dat het afweersysteem het moeilijk heeft.

De keelkweek is de meest kosteneffectieve methode om een chronische infectie vast te stellen.
Maar dan moet het wel goed gebeuren!  
Daar de ontsteking bijna altijd in de tonsilweefsel zit, moet de uitstrijk uit de tonsilcrypten genomen worden waarbij de tonsil eerst moet worden uitgedrukt.
Dit wordt door de meeste artsen niet gedaan!

Deze Methode is dus verkeerd, maar wordt het meest gedaan!

 

Als er ziekmakende bacteriën worden gevonden moet dit ook serieus worden genomen. Er zijn veel artsen die dan beweren dat dit erbij hoort!

In onze neus en keel zijn zeer veel virussen en bacteriën aanwezig en waarschijnlijk ook, alhoewel U gezond bent, ook het H1N1 virus.


Echter pathogene bacteriën behoren niet in de keel aanwezig te zijn!
Zeker niet als dit vele ziekmakende klachten geeft!
Hoesten, veel snuiten en mondademhaling verstoren een goede ademhaling.

Behandeling:

1. Chronische ontsteking:

De beste behandeling is verwijdering.
Daar het weefsel dan geen functie meer heeft is dit de beste behandeling.


Uit een oogpunt van preventie, het voorkomen van narigheid later bij een dan minder goede weerstand, is operatie, op elke leeftijd, te overwegen.
Het is geen pretje, maar het verkrijgen van een goede gezondheid is belangrijk!
U laat toch ook andere ontstekingen( b.v. in het gebit) verwijderen!

Chronische Tonsillitis bij rokers met een goede weerstand geeft weinig klachten.
Maar dan misschien dus niet het roken verbieden! Want Nicotine verdooft de slijmvliezen. Staken deze mensen het roken dan gaan zij hoesten met als gevolg dat de ontsteking verergerd. 

Chronische Tonsillitis bij verminderde weerstand ( vatbaarheid) is zeker een indicatie voor Adeno-Tonsillectomie en het bevorderen van de conditie.

2. De klacht: Pijn en druk op de oren:

Bij een goed gehoor is dat geen oorontsteking!

Doordat de "spons" vol kan zitten met viezigheid( b.v. etensresten), kan deze teveel uitzetten.
Dan hoeft deze niet chronisch ontstoken te zijn.

Dit geeft een vervelend gevoel bij de oren en misschien ook teveel snurken.

Veel voorkomend bij ouderen!

Behandeling:
Uitdrukken van de tonsillen kan de druk op de oren verminderen en de ontstekingsreactie wegnemen.

Een handeling die vooral bij oudere mensen zeer bevrijdend kan werken.
Er zijn maar zeer weinig artsen te vinden die deze handeling willen uitvoeren!


3. Tonsilresten.

Het komt zeer veel voor dat de keel- en neusamandelen misschien wel indertijd verwijderd zijn maar dat nog resten ervan aanwezig zijn. Soms is dit weer vanuit de Tongamandel aangegroeid. Uiteraard zullen deze chronisch ontstoken zijn en dus klachten geven.
Dus: Al bent U geopereerd, maar heeft U chronische luchtwegklachten , laat U dan goed onderzoeken en vervolgens behandelen!
        Dit betekend dus Verwijderen!

Algemene Conclusie :

  1. Acute keelpijn betekend dat het tonsilweefsel nog goed functioneert en dat dit dus geen indicatie is voor verwijdering. Laat echter het zieke weefsel eerst op een natuurlijke manier genezen. Dus zonder antibiotica!
  2. Is de ziekte chronisch geworden dan is dit meestal een indicatie voor behandeling. Nu kunnen antibiotica dit niet meer genezen.
  3. Door het uiteindelijk chronisch inslikken van pus ontstaat een syndroom met veel vervelende gevolgen voor het gehele lichaam. Zie: Voedselintolerantie
  4. Alleen geheel verwijderen van de ontstekingshaard kan uiteindelijk genezing geven.
  5. Goed onderzoek door een specialist kan deze oorzaak van veel chronische ziekteverschijnselen opsporen.

                                                                                ---------------------
    Voorbeeld: Hoe ook de huisarts van mening kan verschillen:

Artikel in Medisch Contact 6 April 2007

 

 




Ga Terug

Zie adviesallergie: Home